Gedagte vir die dag.

Teksvers: Lukas 18:1 “En Hy het ook aan hulle ‘n gelykenis vertel met die oog daarop dat ‘n mens gedurig moet bid en nie moedeloos word nie.”

Moontlik beleef jy ’n tydperk wat lyk asof elke poging om ’n sekere probleem op te los, gepaard gaan met ’n nuwe probleem. Jy dank die Here saans dat die probleem opgelos is, net om wakker te word en te vind dat iets anders verkeerd geloop het en dat die probleem steeds bestaan.

Wanneer ons die Evangelie van Lukas lees, verstom dit ons wanneer ons in ons openings teksvers lees: “En Hy het ook aan hulle ‘n gelykenis vertel met die oog daarop dat ‘n mens gedurig moet bid en nie moedeloos word nie.” Dan volg die verhaal van ’n regter in ’n stad wat God nie gevrees het en geen mens ontsien het nie. Met ander woorde hierdie regter was ongevoelig en ook blykbaar ’n regter wat geen genade aan mense bewys het nie. Dan kom ’n desperate weduwee en sy klop, smeek, bid, pleit by hom om aan haar reg te laat geskied. Jesus sê nie duidelik wat haar probleem was nie, maar wel dat haar nood haar gedryf het om hierdie regter nie net lastig te val nie, maar sy het hom teen die mure uitgedryf want sy het nie “nee” as ’n antwoord aanvaar nie. Die regter se uiteindelik (my eie woorde): “Gee asseblief vir hierdie vrou alles was sy vra want ek kan haar geroep en pleidooi net nie meer aanhoor nie.” Hierdie weduwee was hardkoppig. Ek het self, toe ek hierdie gedeelte in die verlede gelees het, nooit besef dat die aanvangs woorde (die vers hierbo) die sleutel tot die gelykenis is nie. Die les: “Bid sonder om moedeloos te word.”

Gebed is nie ’n manier om God te dwing om ons wil uit te voer nie, maar ’n wyse om erkenning aan Sy krag en plan vir ons lewe te gee. Wanneer ons bid gee ons ons lewensomstandighede, die probleme, die dinge wat vir ons te groot en onmoontlik blyk te wees, aan die Here oor. Ons vertrou alles aan Hom toe en ons glo en vertrou op Hom om te werk en op te tree op Sy tyd en Sy manier.

As ons op God se genade staatmaak, nie net vir die uitkoms van ons gebede nie, maar ook vir die wyse waarop die antwoord kom, kan ons aanhou om Hom in gebed te nader, met vertroue op Sy wysheid en sorg vir ons.

Ons Here se bemoediging aan ons is duidelik: “Hou aan bid sonder om moedeloos te word!”

Gebed verander alles.

Seëninge.
(Geskryf deur Yvonne Slabber)

Gedagte vir die dag.

Teksvers: Eségiël 34:15 & 16 “Ek self sal my skape oppas, en Ek self sal hulle laat lê en rus, spreek die Here HERE. Die wat verlore is, sal Ek soek, en wat weggedryf is, sal Ek terugbring, en wat gewond is, sal Ek verbind, en die siekes sal Ek versterk; maar die vettes en die sterkes sal Ek verdelg: Ek sal hulle oppas soos dit reg is.”

Ons leef in ’n tyd waarin skaapherders nie volop is nie. Sommige boere verkies om van skaaphonde gebruik te maak. Dié honde bring die skape manhaftig terug na die kudde wanneer een afdwaal of die pad byster raak. In die Bybelse tyd was skaapherders en beeswagters nie gesiene mense in die samelewing nie. Nogtans het God verkies om Dawid agter die skape weg te neem en te roep en het hom selfs tot koning verhoog. God self verklaar in ons teks van oordenking dat Hy Sy skape, Sy kinders, Sy volgelinge, sal oppas, lei en versorg. Ja, Hy belowe om die afgedwaaldes terug te bring en die siekes gesond te maak.

Daar is ware voedsel vir elkeen wat honger en dors na die teenwoordigheid, die leiding en die voedsel van die Woord. Jesus is die Lewe en ook die Water van die lewe vir elke gelowige. In ons teksvers belowe ons grote Herder dat sulke heilige voedsel deur Homself gegee word. Ek het in ’n interessante artikel gelees dat ’n skaapboer skryf dat skape nie lopende water wil drink nie – hulle drink slegs wanneer ’n poel of dam rustige water beskikbaar is.

Elke kind van God ervaar ’n dag van geestelike dors. ’n Dag wanneer die voel asof jou hart, ja, jou binneste dors na die Here, na Sy waters. Wanneer ernstige siekte of die dood ’n gesin besoek, dan roep diegene wat langs die bed staan na die Here vir hulp, leiding en rustigheid in die gemoed. Die siel wat in ’n lewende verhouding met God staan vind in die moeilikste tye en omstandighede ’n onverklaarbare rus in sy hart – ongeag wat gebeur.

Ek herinner my aan jare gelede toe een van ons predikante by die lewelose liggaam van sy laatlam dogtertjie gestaan het nadat ’n onverskillige motorbestuurder haar raakgery het terwyl sy binne die wit lyne van die skolier-oorgang van die skool, die pad saam met ander graad 1 en 2 leerlinge oorgesteek het. Hierdie predikant en sy vrou het geen kwade woord uitgespreek teenoor die bestuurder van die motor nie. Jare daarna het hulle getuig dat ’n bonatuurlike rus in hul stukkende, gebreekte harte kom lê het. Genade van God gee nie alleen aan ons ondersteuning nie, maar ook vertroosting in smarte.

Mag die Here ons vandag elkeen op die grasvelde van die Woord laat wei en ons daarin laat neerlê en rus. Die Woord is die kind van God se voeding. Ek het by ’n aftreeoord ’n dame gesien wat erg aan Alzheimer’s se siekte ly, maar sy sit bedags op haar stoep met die Woord en sy lees die Woord. Selfs in haar verswakte verstandelike vermoë, het die Woord haar gevoed en, alhoewel sy só baie dinge vergeet het, kon sy steeds die Bybel lees. Ek het etlike kere gesprekke met haar gevoer en slegs wanneer sy oor die Woord praat het sy ten volle sin gepraat. Sy is ’n week gelede oorlede en talle inwoners het getuig hoedat haar verswakte brein die Woord ingeneem het.

O, as die Herder van die hemel met ons is en lei, is ons veilig.

Seëninge.
(Geskryf deur Yvonne Slabber)