Gedagte vir die dag.

21Teksvers: Spreuke 15:15 “... die vrolike van hart het gedurigdeur fees.”

Toe aan die oudste persoon in die wêreld (toe 104 jaar oud) die vraag gestel is, wat haar aan die gang hou het sy geantwoord: “Om te lag, die Here te ken in klein dingetjies.” Ek was verbaas toe ek dié antwoord in ’n artikel lees. Sy het beklemtoon dat sy nie aldag lus voel om te lag nie, maar dan dink sy aan elke klein dingetjie in haar daaglikse lewe, dinge wat die Here vir haar skenk om te geniet, en sy maak ’n punt daarvan om geselskap op te soek wat haar rede gee om te lag. Ek sê dikwels dat as hulle my lag weg vat kan hulle my maar liefs begrawe. Om die klein dingetjies in die lewe te geniet, bring vreugde in jou hart en lewe.

My worshond het onlangs heftig geblaf en ek het vinnig gaan kyk wat hom ontstel het. Dit was sowaar ’n pragtige, volgroeide krimpvarkie in my tuin. Ek was só verheug om dié diertjie te sien dat ek vir hom ’n stukkie rou vleis uit my yskas gaan haal het. Ek het daardie aand die Here gedank vir die pragtige “klein dinge” wat die Here in my lewe stuur om my gees op te vrolik. Die meeste van ons sal nie 104 jaar haal nie, maar ons kan van dié bejaarde vrou leer wanneer sy sê dat Spreuke duidelik verklaar dat vrolikheid jou hele lewe beïnvloed. Let wel! Vrolikheid in die HERE! Net vrees van die Here kan hartsvreugde en blydskap bring. Vers 33 “Die vrees van die HERE is die tug van die wysheid, en nederigheid gaan aan die eer vooraf.” Luister na die King James Vertaling: “The fear of the LORD is the instruction of wisdom ...” Sonder onderrigting en vermaning kan niemand wysheid bekom nie.

Ek het tot die slotsom gekom dat vreugde nie ’n bestemming is waarheen ons gaan nie. Dit is ’n dag-tot-dag reis. Die wêreld is vol “dinge”, klein dingetjies (soos die krimpvarkie in my tuin), maar net Christus kan ons hart en lewe vul met Sy vreugde, wat alle verstand te bowe gaan! Lukas 12:31 “Maar soek die koninkryk van God, en al hierdie dinge sal vir julle bygevo

Seëninge.
(Geskryf deur Yvonne Slabber)

Gedagte vir die dag

Teksvers: Job 6:14 “Vir die moedelose moet daar liefde wees van die kant van sy vriend, ook al laat hy die vrees vir die Almagtige vaar.”

Ek het met hartseer onlangs in die nuus verneem van ’n ouerpaar wat deur die smart van die vermoording van hul 16-jarige dogter stomgeslaan is. ’n Ouerpaar wat sê: “Ons weet nie wat om te sê nie.”

In die Bybel lees ons van Job. Gedurende die tyd in sy lewe toe hy innerlike en liggaamlike smart ervaar en verduur het, het sy drie vriende hom besoek met die gedagte om hom te bemoedig. Vir sewe dae lank het hulle eenkant gesit en saam met Job geween want hulle het gemerk dat hy diep trauma en seer beleef (Job 2:11 – 13). Vers 12 en 13 beskryf hulle belewenis: “En toe hulle op ‘n afstand hul oë opslaan en hom nie herken nie, het hulle hul stem verhef en geween ... En hulle het by hom op die grond gaan sit, sewe dae en sewe nagte lank, sonder dat iemand ‘n woord met hom gepraat het; want hulle het gesien dat die smart baie groot was.”

Hulle teenwoordigheid was sekerlik vir Job tot groot vertroosting omdat die persoon naaste aan hom, sy vrou, ook nie sy smart verstaan het nie. Ek glo dat die wortel van Job se hartseer en smart was die vrae in sy hart: “Here, hoekom? Hoekom ek?”

Ek herinner my aan ’n jong seun se getuienis baie jare gelede. Hy het sy vader deur die dood verloor en toe sy moeder kort daarna ernstig siek word, het hy ure en dae by haar siekbed gepleit: “Ag, Here, moet asseblief nie my moeder ook wegneem nie.” En toe sterf sy! En hy vra: “Waarom, Here? Waarom?” en toe sê die Here vir hom in sy hart: “Ek sal jou eendag vertel, my kind!’ Hy het toe ’n pragtige lied geskryf: “Some day He will tell me why.”

Toe die sewe dae verby was, het hierdie drie vriende van Job se hartsgesindheid verander en hulle het hul simpatie en empatie verruil vir ’n “ander gees” – hulle het vir hom begin preek. Ja, hulle het hom begin veroordeel deur te sê dat hy teen God gesondig het en daarom straf die Here hom (Job 4:7 – 9). Job was verpletter. In hoofstuk 6:11 en 14, asook verse 29 en 30, reik hy uit na hulle vir hulp en pleit dat hulle sal verstaan.

Só dikwels ontmoet ons iemand wat verpletter is deur teëspoed en smart. Ek herinner my aan Angus Buchan wat die smartlike ervaring gehad het dat sy broers-kind saam met hom op ’n trekker gery het en die kleintjie het afgeval en die trekker het oor hom gery. Angus was nie net verpletter nie, hy het gesê dat hy stom was van smart.

Laat u en ek versigtig wees wanneer die Here iemand oor ons lewenspad stuur wat verpletter is, dat ons hom/haar nie sal veroordeel nie, maar sal bystaan in sy tyd van emosionele en liggaamlike smart.

Iemand het dié gebed neergepen: “Lord, give me the sensitivity to people in their grief. To weep with them and show Your love in ways mere words cannot attain.”

Wanneer iemand rou, laat ons luister, nie betig en veroordeel nie.

Seëninge.
( Geskryf deur Yvonne Slabber )